Wie al lange tijd ziek is, leeft vaak van afspraak naar afspraak. Een gesprek met de bedrijfsarts, een nieuwe behandeling, weer een formulier. En dan is er dat ene moment waar veel mensen zich aan vastklampen: de WIA-keuring bij het UWV.
Alleen schuift juist dát moment steeds verder op. De wachttijd voor een eerste beoordeling door een verzekeringsarts loopt opnieuw op, en in sommige regio’s is het wachten zo lang dat het voelt alsof je na twee jaar ziekte weer helemaal opnieuw moet beginnen.
Waar het nu misloopt
Meerdere bronnen melden dat de wachttijd voor een eerste keuring inmiddels kan oplopen tot een jaar. In een aantal regio’s gaat het zelfs richting de 15 maanden voordat iemand überhaupt een verzekeringsarts ziet.
Dat betekent: langer in onzekerheid, langer zonder definitief besluit en vaak langer met financiële puzzels. En terwijl dossiers zich opstapelen, moeten mensen die ziek zijn zichzelf ook nog staande houden in het dagelijks leven.
Waarom die WIA-keuring zoveel gewicht heeft
De WIA is bedoeld voor mensen die na twee jaar ziekte niet of minder kunnen werken. Op papier klinkt dat als een logische stap, maar in het echt is het een kantelpunt waar veel van afhangt: inkomen, rust en toekomst.
De verzekeringsarts bekijkt medische informatie en bepaalt welke beperkingen iemand heeft. Daarna kan het UWV pas besluiten of je recht hebt op een uitkering en in welke vorm. Zonder die beoordeling blijft alles in de wachtstand staan.
Een tekort dat al jaren speelt, maar nu weer harder bijt
Dat het UWV kampt met een tekort aan verzekeringsartsen is niet nieuw. Het wringt al jaren, maar zodra de instroom toeneemt, wordt het effect direct zichtbaar: de wachtrij werkt als een file die maar blijft aangroeien.
Uit eerdere berichtgeving blijkt dat vooral regio’s als Midden- en Oost-Brabant, Groningen en Leeuwarden extra hard worden geraakt. Als het daar boven de 15 maanden uitkomt, is het geen tijdelijk dipje meer maar een structureel probleem.
Meer aanvragen en tegelijk minder artsen
Het UWV wijst erop dat er meer WIA-aanvragen binnenkomen, wat de druk logischerwijs vergroot. Maar tegelijk is het aantal verzekeringsartsen in dezelfde periode juist gedaald. En dat maakt de rek er snel uit.
Een belangrijke oorzaak is het wegvallen van zzp-artsen. Door strenger toezicht op schijnzelfstandigheid moesten zelfstandige artsen stoppen of vertrekken. Het gevolg: minder beschikbare keuringscapaciteit, precies op het moment dat het drukker wordt.
De rem op de 60-plus regeling
Alsof het nog niet ingewikkeld genoeg was, kwam er ook een kink in een maatregel die juist bedoeld was om achterstanden te beperken. Voor 60-plussers gold een vereenvoudigde beoordeling, die in de praktijk tijd kon besparen.
In die regeling hoefde niet altijd een uitgebreid medisch onderzoek plaats te vinden. Nu die aanpak tijdelijk is stopgezet en er weer meer ‘volledige’ beoordelingen nodig zijn, gaat er opnieuw capaciteit naar hetzelfde knelpunt: de verzekeringsarts.
Wat dit doet met mensen die al op hun tandvlees lopen
De wachttijd is geen abstract cijfer. Wie op een WIA-keuring wacht, zit vaak tussen wal en schip: loondoorbetaling stopt, de Ziektewet loopt af of re-integratie blijft hangen. Ondertussen komt er nog geen duidelijk besluit.
En dan is er de mentale kant. Langdurig ziek zijn is al slopend, maar onzekerheid maakt het zwaarder. Veel mensen voelen zich steeds opnieuw gedwongen om uit te leggen dat ze niet “gewoon” even opknappen.
Het probleem lekt door naar andere loketten
De impact blijft niet binnen één afdeling van het UWV. Als medische beoordelingen blijven liggen, verschuift de druk naar werkgevers, arbodiensten en soms ook gemeenten. Het systeem wordt daardoor op meerdere plekken trager en stroperiger.
Bovendien zorgt vertraging voor extra contactmomenten: mensen bellen vaker, sturen nieuwe stukken op, vragen om updates. Begrijpelijk, maar al die vragen kosten óók tijd, waardoor de achterstand eerder groeit dan krimpt.
Wat het UWV probeert, en waarom dat nog niet genoeg is
Het UWV kijkt al langer naar manieren om slimmer te plannen en te prioriteren. Denk aan tijdelijke regels, efficiëntere werkwijzen en het anders inrichten van beoordelingen. Maar dat soort oplossingen blijft beperkt zolang het tekort aan artsen blijft.
De kern is pijnlijk simpel: als er meer mensen beoordeeld moeten worden dan er artsen beschikbaar zijn, loopt de wachtrij op. En als regelingen die tijd besparen verdwijnen, is het bijna onvermijdelijk dat het probleem terugkomt.
Wat je kunt doen als je zelf in de wachtrij staat
Een snelle oplossing is er voor individuen helaas niet, maar je kunt wel jezelf beter positioneren. Houd contact met je casemanager of vaste contactpersoon, vraag naar een realistische planning in jouw regio en bewaar medische updates zorgvuldig.
Daarnaast helpt het om je financiële scenario’s op tijd uit te werken. Denk aan advies via een vakbond, jurist of cliëntondersteuner. Je hoeft het systeem niet te repareren, maar je kunt wel proberen verrassingen te beperken.
De vraag die blijft hangen
Elke keer dat wachttijden oplopen, wordt het gebracht als iets tijdelijks. Maar voor mensen die er middenin zitten voelt het vooral als een herhaling: opnieuw wachten, opnieuw onzekerheid, opnieuw uitstel van een beslissing die al lang had moeten vallen.
Heb jij ervaring met een WIA-aanvraag of een lange wachttijd bij het UWV? Laat het ons weten via onze sociale media. We zijn benieuwd wat jij meemaakte en wat er volgens jou nodig is om dit echt te verbeteren.
Bron: menszine.nl
