Wilfred Genee is al jaren een vaste waarde op de late avond, maar de laatste tijd probeert hij ook buiten zijn vertrouwde arena nieuwe dingen uit. Zijn programma Mi Dushi moest een warmere, zachtere kant laten zien, met liefde als hoofdthema en Curaçao als decor. Dat klinkt op papier als een frisse afslag, maar de reacties zijn allesbehalve zacht.
Toch ging de meeste aandacht niet direct naar de inhoud, maar naar de vraag: past dit eigenlijk wel bij Genee? Het is een presentator die je vooral kent van scherpe grappen, stevige meningen aan tafel en gesprekken die soms botsen. En precies daarom kijken mensen extra kritisch wanneer hij opeens romantiek en relaties centraal zet.
Een andere Wilfred dan bij VI
In Mi Dushi laat Genee de dagelijkse actualiteit en het bekende VI-ritme achter zich. Geen talkshowtafel met vaste kompanen, maar lange interviews met bekende koppels die met elkaar praten over liefde, vertrouwen, irritaties en hoe je samen blijft groeien. Het eilandgevoel moet daarbij helpen: zon, zee, rust en ruimte voor sentiment.
Het idee is duidelijk: een format waarin stellen elkaar weer even ‘zien’, en waarin de kijker mee kan gluren in de dynamiek achter de schermen. Maar juist bij dit soort programma’s is de balans belangrijk. Te veel zoetigheid en het wordt klef. Te weinig diepgang en het blijft bij losse quotes.
Angela de Jong kijkt terug en is onverbiddelijk
Columnist en tv-recensent Angela de Jong heeft de afleveringen na haar vakantie alsnog bekeken en spaarde Genee daarbij niet. In de AD Media Podcast vertelde ze dat ze al veel had meegekregen over het programma terwijl ze zelf in Italië zat, en dat de kritiek op zijn interviewstijl haar niet was ontgaan.
Ze benadrukte wel dat ze het op zichzelf toejuicht wanneer iemand eens uit zijn vaste rol stapt. Volgens haar hoeft niemand in één vakje te blijven zitten. Alleen: toen ze het programma uiteindelijk aanzette, sloeg die goodwill snel om in verbazing en ergernis.
Waarom zitten de Knoopjes hier eigenlijk?
Een van de gesprekken die bij Angela bleef hangen was dat met advocaat Gert-Jan Knoops en zijn vrouw Carry. Ze vroeg zich hardop af waarom zij aan zo’n romantisch format meedoen. Niet omdat het zo’n verrassend liefdesverhaal zou zijn, maar omdat er rond hun kantoor en publieke optreden vaker stevige kritiek is geweest.
Angela suggereerde dat zo’n tv-optreden ook kan werken als een poging om het imago op te poetsen. Daarbij vond ze het extra ongemakkelijk dat Knoops volgens haar grappen maakte over een ‘SM-kelder’, een verwijzing die eerder in tv-gesprekken opdook. Voor haar voelde het niet luchtig, maar wrang.
Een format dat volgens haar te klef wordt
De Jong maakte duidelijk dat het programma bij haar niet leidt tot meer bewondering voor de gasten, eerder het tegenovergestelde. Ze omschreef het format als “ongelooflijk klef”, met veel ‘lieverd’ en ‘schat’ en gesprekken die vooral blijven hangen in hoe leuk en passend koppels bij elkaar zouden zijn.
In de afleveringen komen ook andere bekende stellen langs, waaronder Natasja en René Froger en Tanja Jess met Charly Lüske. Het idee: samen eten, praten en reflecteren. Maar volgens Angela stapelt het zich op tot een aaneenschakeling van zoete momenten, zonder echte spanning of scherpte.
“Hilversum ten top” en de term die blijft hangen
Het hardste oordeel kwam toen Angela zei dat Genee normaal gesproken zélf waarschijnlijk als eerste zou spotten met dit soort televisie. In haar ogen is het precies het type programma dat vaak wordt weggezet als ‘Hilversumse’ maak-tv: mooi aangekleed, maar voorspelbaar en gemaakt.
Ze gebruikte zelfs het woord “kotsshow” om haar afkeer duidelijk te maken. Dat is stevig, zeker omdat ze tegelijkertijd aangaf dat ze hem het beste gunt en dat ze gelooft dat hij heus een goed interviewprogramma kan dragen. Alleen niet op deze manier, was haar conclusie.
Montage en vertelstijl krijgen ook kritiek
Volgens Angela zit het probleem niet alleen in het idee, maar ook in hoe het programma is gemonteerd. Ze beschreef dat er telkens een vraag wordt gesteld, waarna er maar één kort quoteje volgt. Voordat je als kijker echt in een antwoord kunt landen, wordt er alweer weggesneden.
Daar bovenop komen sfeerbeelden van Curaçao en voice-overs die nog eens herhalen wat er net gezegd is. In plaats van een gesprek dat ademt en opbouwt, voelt het voor haar alsof het programma steeds haastig door wil. En dat maakt het lastig om Genee’s interviewkwaliteiten te beoordelen.
Wat betekent deze kritiek voor Genee?
Kritiek van Angela de Jong is vaker gesprekstof, maar komt ook niet uit de lucht vallen: ze kijkt veel, vergelijkt veel en heeft invloed op het debat rond programma’s. Voor Genee kan dit betekenen dat hij, als hij door wil met Mi Dushi, scherper moet kiezen wat hij wil zijn: romantisch, maar dan met echte diepgang.
Het format zelf is niet per se kansloos; televisiegeschiedenis zit vol met programma’s die na een stroef begin alsnog hun toon vonden. Maar het vraagt wel om rust in het gesprek, minder uitleg in voice-over en vooral: momenten die niet alleen ‘lief’ zijn, maar ook echt iets vertellen.
En nu is het woord aan de kijker
Uiteindelijk bepaalt het publiek of Mi Dushi een geslaagde zijstap is of een experiment dat snel weer verdwijnt. Sommige kijkers houden juist van licht en romantisch, anderen willen meer scherpe vragen en minder suiker. En precies die botsing maakt de discussie nu zo fel.
Wat vind jij: heeft Angela de Jong een punt, of is ze te streng voor Wilfred Genee? Laat het weten onder onze posts op Facebook en Instagram, want we zijn benieuwd hoe jullie dit soort ‘liefdes-tv’ ervaren.
Bron: mediacourant.nl
