Donderdagavond zat Nederland weer opvallend eensgezind voor de buis. Niet omdat er een finalesprint in een talentenshow was of een voetbalclash op het menu stond, maar vanwege The Passion, de muzikale paasvertelling die ieder jaar opnieuw een eigen soort televisie-energie losmaakt.
Wat deze editie extra bijzonder maakte: het decor. In plaats van een grote stad met brede pleinen en massale mensenstromen, streek het evenement dit keer neer in het Drentse Dwingeloo. Klein, groen en gemoedelijk—maar juist daardoor begon de avond met een andere spanning dan anders.
Dwingeloo als decor geeft een andere sfeer
Dwingeloo, in de gemeente Westerveld, was voor het eerst het toneel van The Passion. Een opvallende keuze, omdat de productie vaak aan grote steden hangt. Nu kreeg het verhaal ineens iets intiemers, alsof je er dichterop zat.
Door de landelijke omgeving en de kleinschaligheid voelde de vertelling meer ingetogen, zonder dat het grootse karakter verdween. De vaste ingrediënten bleven herkenbaar: live muziek, bekende hits in een nieuw jasje en het eeuwenoude paasverhaal dat telkens opnieuw wordt doorverteld.
Waarom The Passion al sinds 2011 werkt
Sinds 2011 is The Passion een vaste waarde op tv rond Pasen. KRO-NCRV bouwde het format uit tot een traditie waarin geloof, muziek en entertainment elkaar raken, zonder dat je precies in één hokje hoeft te passen.
De kracht zit in die mix: je kent de liedjes, je kent (globaal) het verhaal, maar toch is het ieder jaar anders. Nieuwe stemmen, een nieuwe stad of dorp, andere accenten—en ondertussen kijkt heel Nederland toch weer even mee.
Muziek en rolverdeling dragen de avond
Ook in Dwingeloo stond muziek centraal. Bekende nummers krijgen binnen The Passion een extra laag, omdat ze op precies het juiste moment in het verhaal landen. Dat levert jaarlijks scènes op die blijven hangen, zelfs na de aftiteling.
De rol van Jezus werd vertolkt door Milan van Waardenburg. Bastiaan Ragas nam Petrus voor zijn rekening. Met sterke zangmomenten en zorgvuldig opgebouwde scènes bleef de avond drijven op emotie, herkenning en live-energie.
Roxeanne Hazes valt op als Maria
De meeste gesprekken na afloop gingen over Roxeanne Hazes, die dit jaar Maria speelde. Er waren vooraf al verwachtingen, maar tijdens de uitzending werd al snel duidelijk dat veel kijkers vonden dat ze die moeiteloos waarmaakte.
Op social media stapelden de complimenten zich op. Mensen prezen vooral haar ingetogen spel, de emotie die ze in kleine momenten wist te leggen en haar zang. Voor veel kijkers werd zij hét gezicht van deze editie.
Kijkers zeggen online opvallend hetzelfde
Wie donderdagavond even op X of andere platforms keek, zag één rode draad: Roxeanne’s Maria werd massaal ‘raak’ genoemd. Het ging minder om bombast en meer om geloofwaardigheid—alsof ze iets persoonlijks meenam in de rol.
Reacties varieerden van “wat een goede Maria” tot “waanzinnig goed: emotie, zang en uitstraling.” Dat soort unanieme bijval ontstaat niet elke editie. Juist daarom bleef haar naam trending, ook toen de uitzending al voorbij was.
De rest van de cast: bekende namen, nieuwe dynamiek
Zoals elk jaar bestond de cast uit bekende Nederlanders, met een mix van zangers, acteurs en tv-gezichten. De rol van Maria Magdaléna werd ingevuld door Anouk Maas, terwijl Thomas van der Vlugt de ongelovige Thomas speelde.
De wisselingen zitten in het DNA van The Passion: elk jaar nieuwe energie, nieuwe chemie en andere interpretaties. Dat houdt het fris, ook voor kijkers die al sinds de eerste editie trouw inschakelen.
Ook Judas, Pilatus en Barabas kregen een nieuw gezicht
De rol van Judas werd gespeeld door Boaz Kok. Pilatus kwam in handen van Mike Libanon. Barabas werd dit jaar vertolkt door Terror Jaap. Stuk voor stuk keuzes die zorgen voor een andere toon in bekende scènes.
De verteller was Astrid Kersseboom, voormalig NOS-nieuwslezer. In die rol begeleidde ze het publiek door het verhaal, met de vertrouwde balans die The Passion nodig heeft: duidelijk, betrokken, maar nooit te zwaar aangezet.
Social media maken van The Passion een gezamenlijke tv-avond
The Passion is allang niet meer alleen een uitzending; het is ook een live-gesprek. Terwijl de scènes zich ontvouwen, typen mensen mee, citeren ze zinnen, beoordelen ze zangmomenten en delen ze wat hen raakt op dat moment.
Dit jaar draaide dat gesprek opvallend vaak om Roxeanne Hazes, maar ook om de sfeer van Dwingeloo en de keuze voor een kleiner decor. Juist die combinatie—bekende gezichten in een onverwachte setting—maakte het extra deelbaar.
Wat deze editie betekent voor de toekomst
De editie in Dwingeloo laat zien dat The Passion niet afhankelijk is van een groot stadsplein om groots te voelen. Het concept kan krimpen in schaal en toch impact houden, omdat het draait om vertellen, zingen en menselijke emoties.
En zolang die formule blijft werken—met een frisse cast, een nieuwe locatie en muziek die mensen herkennen—lijkt de toekomst van The Passion voorlopig solide. Wat vond jij van deze editie? Praat mee via onze social media en laat je reactie achter.
Bron: menszine.nl
