Voor de 33-jarige Fenna betekende het moederschap een radicale verandering in hoe zij naar de samenleving kijkt. Dagelijks ervaart ze de uitdagingen die ouderschap met zich meebrengt, zowel emotioneel als financieel. Daarbij voelt ze zich vaak niet gewaardeerd door het belastingstelsel. Volgens haar wordt er te weinig rekening gehouden met de grote offers die ouders brengen om hun kinderen een goede toekomst te geven.
Ouderschap als investering in de toekomst
Voor Fenna is het ouderschap veel meer dan zorgen voor je eigen gezin. In haar ogen dragen ouders actief bij aan de toekomst van de samenleving, omdat zij de volgende generatie grootbrengen. “Onze kinderen zijn de toekomstige leraren, artsen en verzorgers.
Dat vraagt om grote investeringen, zowel in tijd als geld,” zegt ze. Toch vindt zij het oneerlijk dat mensen zonder kinderen dezelfde belastingvoordelen krijgen als ouders, terwijl zij niet dezelfde kosten hoeven te maken.
Hoge kosten voor gezinnen
Ouders maken volgens Fenna maandelijks hoge kosten voor zaken zoals kinderopvang, onderwijs en een veilige woonomgeving. Mensen zonder kinderen hebben die lasten niet, terwijl zij toch profiteren van dezelfde fiscale regelingen. Ze noemt als voorbeeld de hypotheekrenteaftrek. “Ouders zijn vaak gebonden aan hogere woonlasten omdat zij hun kinderen een stabiele en veilige omgeving willen bieden. Dan is het logisch dat je daar extra steun voor krijgt.”
Ongelijkheid op de werkvloer
Naast de financiële druk ervaren ouders volgens Fenna ook ongelijkheid op de arbeidsmarkt. Ouders moeten vaak flexibel zijn in hun werktijden en passen hun carrière aan om voor hun kinderen te zorgen. Dit leidt geregeld tot minder salaris of de keuze voor deeltijdwerk.
“Mensen zonder kinderen hebben die verantwoordelijkheden niet. Zij kunnen hun loopbaan prioriteit geven zonder kinderopvang te regelen,” stelt ze. Voor ouders zou het belastingstelsel daarom meer ondersteuning moeten bieden bij het combineren van werk en gezin.
Coronapandemie maakte verschillen groter
De coronapandemie liet de ongelijkheid volgens Fenna nog scherper zien. Ouders moesten jongleren met thuisonderwijs, werk en huishoudelijke taken, terwijl mensen zonder kinderen vaak minder verplichtingen hadden. Toch bleven de belastingvoordelen voor beide groepen hetzelfde. “Dit liet me inzien hoe weinig erkenning er is voor de uitdagingen die bij het ouderschap horen,” zegt Fenna. Ze voelde zich tijdens die periode vaak onzichtbaar, alsof haar inspanningen er niet toe deden.
Politiek laat ouders in de kou
Fenna is gefrustreerd door het uitblijven van politieke actie. Volgens haar wordt er vaak gesproken over steun voor gezinnen, maar blijven de regelingen in de praktijk gelijk voor iedereen. “Het lijkt alsof de samenleving niet inziet dat ouders een fundamentele rol spelen in het bouwen aan de toekomst,” benadrukt ze. Daarbij stelt ze de vraag wat er gebeurt als steeds meer mensen besluiten geen kinderen te nemen vanwege de financiële lasten.
Een eerlijker belastingstelsel
Hoewel niet iedereen het met haar eens is, gelooft Fenna dat er meer rechtvaardigheid nodig is. “Het gaat me niet om het afzetten van mensen zonder kinderen; het gaat om eerlijkheid,” zegt ze. Ouders dragen volgens haar op een unieke manier bij aan de samenleving en maken offers die anderen niet hoeven te maken. “We kiezen ervoor om tijd en geld te investeren in de volgende generatie. Dat verdient erkenning en steun.”
Pleidooi voor verandering
Fenna besluit met een duidelijke oproep aan de overheid. Zij wil dat ouders, die zowel tijd als geld investeren in de toekomst van het land, daar ook fiscaal waardering voor terugzien. “Het is tijd dat de overheid erkent hoe waardevol ouders zijn voor de samenleving, en dat ook zichtbaar maakt in het belastingstelsel,” aldus Fenna.
