Je kent Irene Moors vooral als het vertrouwde gezicht van de Nederlandse televisie. Toch laat zij in een recent interview een andere kant van zichzelf zien. In het tijdschrift LINDA. spreekt zij openhartig over ouder worden, spiritualiteit en een onverwachte confrontatie met haar gezondheid. Achter de ervaren presentatrice schuilt een vrouw die nadenkt over energie, balans en de eindigheid van het leven. Het gesprek laat zien hoe een ogenschijnlijk stabiel bestaan plots kan kantelen.
Al jarenlang behoort Moors tot de vaste namen binnen het Nederlandse medialandschap. In dit interview kiest zij echter voor verdieping in plaats van entertainment. Samen met interieurstylist Daan Alferink bespreekt zij onderwerpen die verder reiken dan televisieformats en kijkcijfers. De toon is rustig en persoonlijk. Daardoor ontstaat ruimte voor reflectie, twijfel en inzichten die je niet vaak van haar hoort.
Een onverwachte medische uitslag
Je hoort haar vertellen dat de dood haar niet dagelijks bezighoudt. Toch kwam dat onderwerp plots dichtbij door een uitslag van het bevolkingsonderzoek. Tijdens een reguliere controle werd er iets gevonden in haar borst. Het nieuws rondom borstkanker screening kwam onverwacht en raakte haar diep. Ze omschrijft het moment als intens en confronterend.
De onzekerheid zorgde voor een stroom aan gedachten. Plotseling werd duidelijk hoe kwetsbaar gezondheid kan zijn. Zelfs wanneer je ogenschijnlijk gezond bent, kan één mededeling alles in een ander perspectief plaatsen. Dat besef liet haar niet onberoerd.
Gedachten die alle kanten op schieten
Je merkt hoe ze beschrijft dat haar hoofd direct vol scenario’s zat. Ze dacht zelfs aan het opruimen van haar kasten, een gedachte die veel zegt over haar gemoedstoestand. “Ik had geen zin om dood te gaan,” zegt ze daarover. Die zin vat haar schrikreactie samen.
Toch bleef ze opvallend beheerst. In plaats van volledig in paniek te raken, koos ze voor nuchterheid. Ze probeerde zichzelf rustig te houden en niet vooruit te lopen op conclusies. Die houding typeert haar manier van omgaan met onzekerheid.
Opluchting die blijft doorwerken
Uiteindelijk bleek er sprake van een goedaardige afwijking. De opluchting was groot, maar het gevoel bleef complex. Zo’n ervaring laat volgens haar altijd iets achter. Ook wanneer de medische uitkomst positief is, verandert er iets fundamenteels in je denken.
Je beseft ineens hoe snel zekerheid kan verdwijnen. Dat inzicht werkt nog lang door. Het maakt je bewuster van tijd, gezondheid en de mensen om je heen. Die nasleep noemt zij misschien nog wel het meest ingrijpend.
Anders kijken naar het leven
De gebeurtenis zorgde ervoor dat zij haar leven anders ging bekijken. Ze merkte hoe snel gedachten richting afscheid en afronding kunnen gaan. Dat inzicht maakte haar bewuster van het hier en nu. Tegelijkertijd bleef zij relativeren.
Volgens haar heeft paniek weinig zin, ook niet bij onzekerheid. Ze probeert te leven vanuit vertrouwen en kalmte. Dat betekent niet dat ze het incident wegwuift. Het betekent dat ze kiest voor een houding waarin angst niet de boventoon voert.
Spiritualiteit als houvast
In het gesprek komt ook haar spirituele kant naar voren. Moors vertelt dat zij haar huis spiritueel heeft laten reinigen. Dat gaf haar rust en een gevoel van hernieuwde balans. Voor haar draait dat niet om zweverigheid, maar om energie en harmonie.
Ze zoekt naar manieren om beter in het moment te blijven. Spiritualiteit helpt haar om spanning los te laten. Het is geen vlucht uit de werkelijkheid, maar een manier om steviger in het leven te staan. Die zoektocht naar balans speelt een steeds grotere rol.
Nuchter over de eindigheid
Je hoort dat zij zich momenteel niet actief zorgen maakt over de dood. Ze voelt dat haar tijd nog niet gekomen is en leeft vanuit vertrouwen. Toch heeft de medische onzekerheid haar aan het denken gezet. Zodra gezondheid ter discussie staat, schuift het onderwerp vanzelf dichterbij.
Ze beschouwt dat proces als menselijk en onvermijdelijk. Niemand ontkomt aan die gedachten wanneer het lichaam signalen afgeeft. De ervaring heeft haar niet angstiger gemaakt, maar wel bewuster.
Verlangen naar terugkeer op televisie
Ondanks deze reflectieve fase kijkt Moors liever vooruit. Ze mist het presenteren op televisie, vooral samen met haar vaste partner Carlo Boszhard. Het idee om opnieuw samen een programma te maken spreekt haar sterk aan. Een zondagmiddagprogramma lijkt haar ideaal.
Als zo’n kans zich voordoet, zegt ze zonder aarzeling ja. Dat verlangen onderstreept dat haar passie voor het vak onverminderd aanwezig is. Het scherm blijft trekken, ondanks haar nieuwe levensfase.
Een veranderende televisiewereld
Je merkt dat zij ook realistisch is over de huidige mediawereld. Boszhard deelt volgens haar het verlangen om samen terug te keren. Toch is dat niet vanzelfsprekend. Zenders vragen tegenwoordig om sterke en vernieuwende formats.
De televisiewereld richt zich steeds vaker op jonge gezichten en nieuwe concepten. Moors begrijpt die ontwikkeling. Ze ziet dat het medialandschap continu verandert. Dat vraagt flexibiliteit en aanpassingsvermogen.
Leeftijd en ruimte voor nieuwe generaties
Ze merkt dat zij minder vaak wordt benaderd voor presentatiewerk. Leeftijd speelt daarbij een rol, beseft zij. Toch ervaart ze dat niet als verlies. Ze vindt dat nieuwe generaties ook hun plek verdienen.
Met relativeringsvermogen kijkt ze naar die realiteit. Bitterheid past niet bij haar. Ze ziet het als onderdeel van een natuurlijke ontwikkeling binnen het vak. Dat tekent haar nuchtere blik.
Actief achter de schermen
Hoewel ze minder zichtbaar is op televisie, blijft ze actief in de media. Ze richt zich meer op werk achter de schermen. Zo geeft ze presentatietraining en begeleidt ze jong talent. Die rol ervaart ze als waardevol.
Ze kan haar jarenlange ervaring op een andere manier inzetten. Het delen van kennis geeft haar voldoening. Haar betrokkenheid bij het vak is niet verdwenen, maar verschoven.
Theater als nieuwe energiebron
Het afgelopen jaar stond zij ook in het theater. Dat podium gaf haar nieuwe energie. De directe interactie met het publiek blijft bijzonder. Ze voelt daar opnieuw de liefde voor het vak. Door haar kennis over communicatie en presentatie over te dragen, blijft ze verbonden met de mediawereld. Haar rol verandert, maar haar passie blijft.
Terugblik op succesvolle samenwerking
Samen met Carlo Boszhard presenteerde zij jarenlang succesvolle programma’s. Denk aan Telekids, Life4You en De TV Kantine. Die periode vormt een belangrijk hoofdstuk in haar carrière.
Ze kijkt met trots terug op die jaren. Het waren tijden van creativiteit, zichtbaarheid en succes. Die herinneringen blijven waardevol, ook nu haar leven een andere wending neemt.
Nieuwe levensfase met andere prioriteiten
Op 58-jarige leeftijd kijkt Moors anders naar haar prioriteiten. Gezondheid, rust en balans zijn belangrijker geworden. De ervaring tijdens het bevolkingsonderzoek heeft dat proces versneld.
Niet vanuit angst, maar vanuit bewustzijn. Ze beseft dat niets vanzelfsprekend is. Dat inzicht beïnvloedt hoe ze keuzes maakt en waar ze haar energie in steekt.
Positief blijven bewegen
Haar houding blijft positief en realistisch. Het interview in LINDA. laat zien dat ze meer is dan een televisie-icoon. Ze is ook een vrouw die nadenkt over ouder worden, loslaten en doorgaan. Haar wens om opnieuw met Boszhard te werken bewijst dat passie geen houdbaarheidsdatum kent. Leeftijd hoeft geen beperking te zijn voor ambitie of creativiteit. Met vertrouwen en balans blijft zij haar weg vervolgen, of dat nu voor of achter de camera is.
