De eerste werkdag voelt vaak als een nieuw hoofdstuk. Je stapt een onbekende omgeving binnen, leert collega’s kennen en probeert indruk te maken. Voor Romy, een jonge vrouw die onlangs begon aan haar eerste baan in loondienst, liep die dag echter anders dan gehoopt. Wat een frisse start had moeten zijn, veranderde in een emotionele ervaring die ze direct vastlegde op video. Die beelden verspreidden zich razendsnel op sociale media.
In haar video zie je geen enthousiasme of trots, maar uitputting en verwarring. Ze beschrijft hoe haar dagelijkse ritme in één klap veranderde. De vrijheid die ze eerder had, maakte plaats voor vaste werktijden en verplichtingen. Die overgang bleek zwaarder dan verwacht. Haar openhartige reactie leidde tot duizenden reacties en een bredere discussie over de realiteit van fulltime werken.
Van vrijheid naar vaste werktijden
Romy vertelt in de video dat ze altijd gewend was aan een ander tempo. Haar dagen waren flexibeler, met meer ruimte voor zichzelf. Nu bevond ze zich plots in een strak schema. “Je hebt werkpaarden en je hebt sierpaarden,” zegt ze zichtbaar geëmotioneerd. “Ik heb een tijdje aan de kant van de sierpaarden gestaan, maar nu moest ik gaan werken.”
Ze solliciteerde en kreeg de baan. Met goede moed begon ze aan haar eerste werkdag. Toch bleek het ritme van acht uur werken intensiever dan ze had voorzien. De fysieke en mentale vermoeidheid overviel haar sneller dan verwacht. Wat voor veel mensen routine is, voelde voor haar als een schok.
Uitgeput na acht uur werken
Aan het einde van haar eerste werkdag besloot ze haar gevoelens te delen met haar volgers. “Dag 1 in loondienst. En ik ben kapot… En ik moet nog naar huis,” zegt ze met een trillerige stem. De camera toont rode ogen en een gezicht dat moeite heeft om de tranen tegen te houden.
Ze vervolgt haar verhaal met de woorden: “Dit kan toch niet de bedoeling zijn?” Die uitspraak raakt veel jongeren die zich herkennen in de abrupte overgang naar een voltijdbaan. Hoewel onbekend is welk werk ze precies doet, laat haar reactie zien hoe ingrijpend die eerste dag kan aanvoelen.
De harde confrontatie met werkrealiteit
Veel mensen groeien op met het idee dat werk vanzelfsprekend volgt op studie of opleiding. School, diploma, baan, dat is de vaste route die wordt voorgespiegeld. Toch blijkt de praktijk minder eenvoudig. Jongeren krijgen te maken met tijdelijke contracten, prestatiedruk en weinig ruimte om te wennen.
Wie geen financiële buffer heeft, kan zich geen lange zoektocht permitteren. Werken wordt dan geen keuze, maar noodzaak. Voor Romy lijkt de realiteit van die verplichting op haar eerste dag hard binnen te zijn gekomen. De overgang van relatieve vrijheid naar volledige werkverantwoordelijkheid bleek intens.
Sociale media verdeeld over haar emoties
De video van Romy verspreidde zich snel en riep uiteenlopende reacties op. Sommige kijkers toonden begrip en vertelden dat zij na hun eerste werkdag ook volledig uitgeput waren. Anderen reageerden kritisch en vonden dat ze overdreef. Het contrast tussen steun en onbegrip maakte de discussie alleen maar groter.
Toch wijst haar emotionele uitbarsting op een breder gevoel onder jonge werkenden. De stap naar fulltime werk kan zwaarder zijn dan vaak wordt erkend. Zeker na een periode van studie of onregelmatige bezigheden voelt een strak werkritme als een abrupte omschakeling.
Mentale druk en aanpassingsperiode
Deskundigen signaleren dat de overstap naar een voltijdbaan voor veel jongeren gepaard gaat met mentale druk. Vroeg opstaan, lange werkdagen, reistijd en sociale verwachtingen op de werkvloer vragen aanpassing. Die combinatie kan leiden tot vermoeidheid en twijfel.
Psycholoog Marieke van der Plas benadrukt dat dit geen teken van zwakte is. “Het vraagt tijd om te wennen aan een nieuwe routine. Jongeren worden geconfronteerd met verwachtingen die ze niet direct kunnen waarmaken. Dat kan een gevoel van falen oproepen.” Volgens haar is het belangrijk om de eerste weken rustig op te bouwen en realistische doelen te stellen.
Een generatie in gesprek over werkdruk
Het verhaal van Romy staat niet op zichzelf. Steeds meer jonge mensen spreken openlijk over werkdruk en balans tussen werk en privé. De traditionele gedachte dat je simpelweg moet doorzetten, krijgt vaker kritiek. Mentale gezondheid speelt een grotere rol in het maatschappelijke debat.
Werkgevers worden daardoor uitgedaagd om na te denken over begeleiding van starters. Het idee dat iedereen direct acht uur per dag moet kunnen presteren zonder aanpassing, wordt steeds vaker ter discussie gesteld. Die verandering in denken markeert een verschuiving in hoe naar arbeid wordt gekeken.
Romy als spiegel van een bredere ervaring
Of Romy haar baan voortzet, is niet bekend. Wat wel duidelijk is, is dat haar video iets heeft blootgelegd. Ze verwoordde een gevoel dat bij veel leeftijdsgenoten leeft. Haar vraag — “Dit kan toch niet de bedoeling zijn?” — klinkt door bij iedereen die aan het einde van een lange werkdag twijfelt.
Haar tranen symboliseren niet alleen persoonlijke vermoeidheid, maar ook een generatie die zoekt naar evenwicht. De overgang naar het werkende leven vraagt meer dan alleen inzet. Het vraagt aanpassing, begrip en soms tijd om te groeien in een nieuwe rol. Haar ervaring laat zien dat die eerste stap voor sommigen zwaarder kan voelen dan verwacht.
