Limburgse gemeenten staan voor een aanzienlijke uitdaging: het vinden van geschikte woningen voor grote gezinnen van statushouders. Op 1 oktober wachtten achttien families, met zeven personen of meer, nog op een woning. In Weert vond men een oplossing voor Qasim Sid en Dhaahin Madoobe, die met hun vijftien kinderen een voormalig woongroepgebouw betrokken.
Woning aangepast voor groot gezin
Qasim Sid en Dhaahin Madoobe wonen officieel niet in één, maar in twee huizen van elk 100 vierkante meter, die eerder bedoeld waren voor mensen met een beperking. De woonruimte is royaal, maar met vijftien kinderen was het desondanks soms passen en meten.
“Toen iedereen nog thuis woonde, stonden in drie van de zeven slaapkamers stapelbedden. Nu zijn vijf kinderen uit huis, en dat biedt meer ruimte,” vertelt Qasim Sid. Hij benadrukt dat klagen niet in zijn aard ligt: “Het is hier best wel comfortabel wonen geweest.”
Bijzondere huisvesting
Qasim en Dhaahin kwamen in 2010 uit Somalië naar Nederland, destijds met twaalf kinderen. Na anderhalf jaar in een asielzoekerscentrum in Winterswijk, vond het Centraal Orgaan opvang asielzoekers (COA) hen een woning in Weert.
Dankzij een ontbrekende muur werd een voormalige woongroepwoning een passende thuisbasis voor dit grote gezin. “Met alle kinderen was het best wel druk,” zegt Qasim met een glimlach. Vooral de ochtend- en avondspits vereisten extra hulp van de oudere zussen, die de jongere kinderen ondersteunden.
Nu zijn vijf kinderen uitgevlogen, maar toch blijven zij nauw betrokken. Dochter Faadhumo vertelt: “We zijn nog vaak bij elkaar; het voelt alsof ze nooit zijn weggegaan.” Voor de familie is nabijheid essentieel, en de onderlinge steun zorgt voor een hechte band.
Schaarste aan grote woningen
Woningen zoals in Weert voor de familie Sid zijn echter schaars. Uit cijfers van de provincie Limburg blijkt dat grote gezinnen van statushouders vaak lange tijd op een geschikte woning moeten wachten. Op 1 oktober stonden achttien gezinnen met meer dan zeven personen op de wachtlijst.
Sinds 2020 kregen 107 grote gezinnen een plek, maar vaak zijn er creatieve oplossingen nodig. Gemeenten proberen daarom, samen met wooncorporaties zoals Wonen Limburg, inventieve oplossingen te vinden, bijvoorbeeld door woningen samen te voegen of uit te breiden.
“Gemeenten voegen soms twee woningen samen, of passen de woning aan door middel van een verbouwing,” aldus een woordvoerder van de provincie. Daarbij wordt gebruikgemaakt van een subsidieregeling van de rijksoverheid, die gemeenten helpt om woningen aan te passen voor grotere gezinnen.
Vooruitzicht op een onzekere toekomst
Voor de familie Sid breekt een onzekere periode aan. Wonen Limburg overweegt de oorspronkelijke muur tussen de twee woningen te herstellen, wat betekent dat de familie mogelijk opnieuw moet verhuizen. Faadhumo geeft aan dat dit vooral de jongere schoolgaande kinderen zou raken.
“Als we ons over de twee huizen moeten verdelen, is dat een optie, maar verhuizen zou erg vervelend zijn,” vertelt ze. Het gezin heeft een sterke band met hun huidige woonomgeving, waar kinderen en ouders goed geïntegreerd zijn.
De dochter, die hbo-verpleegkunde studeert, benadrukt hoe haar ouders, ondanks hun zware taak, openstonden voor hun rol in de samenleving. Zo stelde de Kinderbescherming zelfs voor dat haar ouders tijdelijk kinderen uit problematische gezinnen zouden opvangen. “Daar hebben mijn ouders vriendelijk voor bedankt,” lacht moeder Dhaahin, “genoeg is genoeg.”
