DENK wordt geconfronteerd met een politieke schokgolf door het plotselinge vertrek van lijsttrekker Stephan van Baarle. In een verklaring laat hij weten dat zijn positie door toedoen van het partijbestuur onhoudbaar was geworden. Zijn beslissing om direct terug te treden brengt niet alleen rumoer binnen de partij, maar werpt ook vragen op over de stabiliteit van de verkiezingscampagne die eraan komt.
“Pijn in mijn hart”
Van Baarle benadrukt dat doorgaan onmogelijk was. “Het handelen van het partijbestuur heeft mijn rol als lijsttrekker ondermijnd en onmogelijk gemaakt en dwingt mij tot deze stap,” aldus zijn verklaring. Hij voegde eraan toe dat DENK boven de persoonlijke belangen van individuele politici staat.
“De partij is groter dan ons allemaal.” Verdere details over de interne gebeurtenissen gaf hij echter niet prijs, waardoor de onzekerheid alleen maar toenam.
Interne onrust en verdeeldheid
Het vertrek van Van Baarle legt diepe verdeeldheid binnen DENK bloot. Meerdere partijgenoten spraken openlijk hun steun voor hem uit.
Kamerleden Ismail el Abassi en Dogukan Ergin riepen het partijbestuur zelfs op onmiddellijk af te treden. Volgens hen heeft voorzitter Ejder Köse de politiek leider “op grove en vernederende wijze” ondermijnd. Zij benadrukten dat Van Baarle voor hen de enige echte lijsttrekker blijft.
Oproepen tot verandering
De steunbetuigingen van El Abassi en Ergin versterken de druk op het partijbestuur, dat naast Köse bestaat uit Fazli Kafa en Abdul Maroof.
In een gezamenlijke verklaring stelden de Kamerleden dat zij “volledig achter Stephan van Baarle staan” en dat er geen andere weg vooruit bestaat dan een terugkeer van hun collega. Onder de achterban klinken soortgelijke geluiden, waarmee de interne verdeeldheid steeds zichtbaarder wordt.
Stilte vanuit het partijbestuur
Vooralsnog heeft het partijbestuur niet inhoudelijk gereageerd op de aantijgingen en het vertrek van Van Baarle. Het uitblijven van een verklaring leidt tot speculatie over de ware toedracht van de gebeurtenissen.
Jij ziet dat dit stilzwijgen de partij extra kwetsbaar maakt richting kiezers die juist transparantie verwachten. Met de verkiezingen in zicht dreigt DENK hierdoor een zware vertrouwenscrisis tegemoet te gaan.
