Je merkt dat het overlijden van Sjaky diepe sporen heeft achtergelaten bij iedereen die hem van dichtbij kende. Via Instagram deel je hoe Danny Froger een persoonlijk en zichtbaar emotioneel eerbetoon brengt aan de man die hij omschrijft als een dierbare vriend. Bij een foto van Sjaky sta je stil bij hun band, gedeelde herinneringen en het gemis dat overheerst. Ondanks minder contact recent, blijkt hoe sterk die verbondenheid altijd is gebleven.
Woorden recht uit het hart
Bij de foto kiest Danny Froger voor eerlijke en ongefilterde woorden waarin bewondering en verdriet samenkomen. “We zijn elkaar de laatste tijd misschien iets meer uit het oog verloren, maar nooit uit het hart.” Met die zin voel je hoe afstand nooit gelijkstond aan verwijdering. Daarna richt hij zich direct tot zijn vriend. “Lieve vriend, De goeie gaan altijd als eerste. Het klinkt cliché, maar verdomme… jij bént zo’n goeie”, schrijft hij zichtbaar aangedaan.
Herinneringen vol warmte en humor
In het eerbetoon haal je een anekdote aan die het karakter van Sjaky scherp neerzet. Je leest hoe hij altijd klaarstond voor anderen en zich zonder aarzeling liet overhalen om te helpen. “Je staat altijd klaar voor iedereen. Altijd een groot hart. Do heeft je wel eens zo gek gemaakt om een bank met haar op te halen in Venlo.” Het schetst zijn vanzelfsprekende betrokkenheid.
Gezelligheid die uitloopt
Het verhaal krijgt een luchtige wending wanneer ook de terugweg wordt beschreven. “En omdat het ritje zo gezellig was kreeg ze je ook nog zo gek om op de terugweg dan ook nog maar even langs de IKEA te gaan want de bus was nog niet vol genoeg en past nog makkelijk een bed bij.” Je ziet hoe goedheid en gezelligheid bij Sjaky altijd hand in hand gingen, zelfs als het uitliep.
Een typerende opmerking
De herinnering sluit je af met een opmerking die volgens Froger perfect bij Sjaky paste. “Ik wist van niks en hoorde bij aankomst alleen maar: Als ze niet zo knap was had ik dit nooit gedaan.” Het detail roept een glimlach op en laat zien hoe Sjaky met humor relativeerde. Juist zulke momenten maken het verlies voor vrienden extra intens en pijnlijk.
Vriendschap die bleef bestaan
Hoewel het contact minder frequent werd, lees je dat de vriendschap nooit verwaterde. Je ziet hoe Sjaky onverwacht berichten stuurde, waarin trots en plagerij samenkwamen. “Je stuurde me zomaar uit het niets dat je trots op me was om het daarna meteen weer af te sluiten met iets waardoor ik vooral niet naast m’n schoenen zou gaan lopen.” Het typeert een band vol steun, humor en oprechtheid.
Dagelijks contact en gedeelde momenten
In het bericht sta je stil bij het dagelijkse contact dat zij samen hadden. “Elke dag meerdere keren bellen over werk, privézaken of gewoon slap lullen.” Die vanzelfsprekende momenten ontbreken nu het meest. Je leest hoe hun levens verweven raakten door gedeelde ervaringen. “Wat hebben we ongelofelijk veel hoogtepunten meegemaakt samen.” De leegte die achterblijft is nauwelijks te bevatten.
Een onvoorstelbaar gemis
Het afscheid valt zichtbaar zwaar wanneer Versteeg zijn gevoelens deelt. “Ik weet echt niet wat ik zonder je moet, Sjaky.” De woorden zijn rauw en eerlijk, zonder opsmuk. Je voelt het verdriet in elke zin. Hij sluit af met liefdevolle woorden. “Ik ga je zo verschrikkelijk missen. Hou van je.” Met “Liefs, je bonuskind” benadrukt hij hun diepe band.
Blijvende indruk
Je ziet in de reacties van Danny Froger en Sven Versteeg welke indruk Sjaky heeft achtergelaten. Hun eerbetonen schetsen het beeld van een man met een groot hart en scherpe humor. Hij stond altijd klaar en leefde mee wanneer niemand dat verwachtte. In hun woorden blijft hij voortleven als vriend, steunpilaar en mens die gemist zal blijven.
