Je merkt hoe de situatie rond Alex, bekend uit Over Mijn Lijk, de afgelopen dagen drastisch is veranderd. Via haar blog deelt zijn vrouw Linda een update die veel mensen raakt. Na een zware operatie is Alex nog altijd niet ontwaakt. Dat scenario had niemand verwacht. Binnen het gezin zorgt die onverwachte wending voor grote spanning. Familie en vrienden leven mee. Volgers wachten ongeduldig op nieuws. Artsen volgen de situatie nauwgezet. Elke kleine verandering kan doorslaggevend zijn. De onzekerheid overheerst. De stilte na de operatie voelt allesbehalve geruststellend.
Hoop en angst wisselen elkaar voortdurend af
Je leest hoe Linda beschrijft dat Alex eerder vaak veerkracht liet zien. Juist daarom komt deze terugslag extra hard aan. Binnen het gezin wisselen hoop en angst elkaar onafgebroken af. Soms lijkt herstel dichtbij. Even later overheerst de vrees. Niemand durft vooruit te kijken. Elke dag kan een kantelpunt betekenen. De emoties lopen voortdurend door elkaar. De spanning neemt toe naarmate antwoorden uitblijven. De komende periode voelt zwaarder dan eerdere fases. De onzekerheid maakt wachten bijna ondraaglijk.
Lange periode van schijnbare rust
Je krijgt inzicht in de lange voorgeschiedenis van Alex zijn ziekte. In 2014 kreeg hij de diagnose van een kwaadaardige diffuse hersentumor. Jarenlang bleef de tumor relatief rustig. Het gezin kon voorzichtig leven met de ziekte. Dat gaf ruimte voor stabiliteit. Ongeveer twee jaar geleden veranderde dat beeld. Klachten namen langzaam toe. Kleine signalen werden steeds zichtbaarder. Het dagelijks leven raakte meer beïnvloed. De eerdere rust maakte plaats voor groeiende onzekerheid.
Zorgen uitgesproken door hun zoontje
Je leest hoe hun zoontje al vroeg aanvoelde dat er iets veranderde. Hij merkte dat zijn vader “sneller boos en moe is” en “pijn heeft”. Dat gevoel bleek terecht. In februari 2024 schreef Linda openhartig: “Het rommelt in Alex zijn hoofd. Er is groei te zien”. Vanaf dat moment werd duidelijk dat de ziekte een nieuwe fase inging. De ernst werd onmiskenbaar. De spanning binnen het gezin nam zichtbaar toe.
Operatie als laatste noodzakelijke stap
Je volgt hoe de verslechtering doorzette en een operatie onvermijdelijk werd. Linda beschreef die ingreep uitgebreid in haar blog. “De operatie leek allemaal goed te verlopen. Achterin het hoofd konden ze de tumor niet weghalen maar dat wisten we al”. De risico’s waren bekend. Toch bleef de hoop op herstel aanwezig. Het gezin klampte zich vast aan eerdere veerkracht. De operatie voelde als een noodzakelijke stap.
Complicaties die niemand had verwacht
Je leest dat na de operatie onverwachte complicaties ontstonden. Vooral de huidtransplantatie bleek groter dan voorzien. De risico’s waren besproken. Toch bleef de uitkomst onzeker. Linda schreef daarover: “Maar omdat de operatie goed is gegaan en omdat Alex ons al vaker verbaasd heeft had ik dit niet echt aan zien komen”. Die woorden laten zien hoe onverwacht deze wending kwam. Het vertrouwen maakte plaats voor groeiende bezorgdheid.
Wachten op ontwaken blijft zonder antwoord
Je voelt hoe het wachten steeds zwaarder werd. Na de operatie bleef Alex in slaap. Aanvankelijk leek dat verklaarbaar door de zware ingreep. Artsen gaven aan dat ontwaken langer kon duren. Toch nam de onrust toe. Linda schreef: “Ik ga jullie alle details besparen maar het is heel heftig”. Die woorden zeggen genoeg. De stilte werd beklemmend. Elk uur zonder reactie voelde eindeloos.
Alarmerende telefoontjes uit het ziekenhuis
Je leest hoe Linda later opnieuw werd gebeld door het ziekenhuis. Dit keer was het nieuws zorgwekkender. “De neuroloog belde en gaf aan dat Alex meerdere epileptische insulten achter elkaar heeft gehad en dat dit geen goed teken is”. Die boodschap sloeg hard in. Diezelfde nacht volgde nog een telefoontje. De bevindingen waren ernstiger dan gedacht. De zorgen namen verder toe.
Bloedproppen verergeren de medische situatie
Je krijgt uitleg over nieuwe complicaties die werden vastgesteld. Uit scans bleek dat een afgesloten bloedvat zijn bloed niet goed kon afvoeren.
Daardoor ontstonden bloedproppen. Linda schreef: “Dit is waarschijnlijk ook de reden waarom Alex niet wakker wordt, niet reageert en die insulten heeft”. De medische puzzel werd complexer. De vooruitzichten bleven uiterst onzeker. De zorgen stapelden zich in korte tijd op.
Momenten van nabijheid blijven kostbaar
Je leest hoe de ochtend daarna weinig verbetering bracht. Linda beschreef hoe zwaar dat moment was. “Hij is er slecht aan toe. Gelukkig heb ik zijn hand vast kunnen houden en even tegen hem kunnen praten. Het vooruitzicht is nog onbekend maar het ziet er niet heel best uit”. Die woorden laten de kwetsbaarheid zien. Elk moment samen krijgt extra betekenis.
Steun biedt houvast in onzekere dagen
Je merkt hoe Linda ondanks alles haar volgers blijft informeren. Updates verschijnen onregelmatig. De situatie kan elk moment veranderen. Ze schreef: “Geen idee wanneer er vandaag een update komt. Maar vast heel erg bedankt voor jullie steun”. De vele reacties bieden troost. Artsen blijven de situatie volgen. Familie en volgers hopen op een onverwachte positieve wending.
