Carlo Boszhard, de vertrouwde RTL 4-presentator die je vooral kent van zijn vrolijke verschijning op televisie, maakt in zijn column in Televizier een opmerkelijk persoonlijk statement. Hij heeft zich namelijk aangemeld voor het bevolkingsonderzoek naar darmkanker. Op 55-jarige leeftijd hoort hij nu bij de doelgroep die een uitnodiging van het RIVM ontvangt. In zijn column beschrijft hij openhartig hoe die ene envelop op zijn bureau meer losmaakte dan hij had verwacht.
Meer dan twaalfduizend nieuwe gevallen per jaar
Darmkanker is een van de meest voorkomende vormen van kanker in Nederland. Elk jaar krijgen ruim 12.000 mensen deze diagnose. Om de ziekte vroegtijdig op te sporen, krijgen mannen en vrouwen tussen de 55 en 75 jaar iedere twee jaar een oproep voor een ontlastingstest.
De test is eenvoudig, gratis en kan gewoon thuis worden uitgevoerd. Deze maand kreeg ook Carlo de bekende paarse envelop op de mat, en die bleef even liggen.
Een confronterend moment op het bureau
Die envelop bleef niet zomaar onopengemaakt liggen. Carlo schrijft: “Ik heb hem al een tijd op mijn bureau liggen, maar ook ik ga meedoen.”
Zijn eerlijke woorden laten zien dat zelfs bekende Nederlanders moeten slikken bij de gedachte dat ze ineens ‘in de risicogroep’ vallen. “Ik ben 55-plus, dus ik moet het niet opzij schuiven maar slim zijn.” Die gedachte vormt uiteindelijk de doorslaggevende reden om wél te testen.
De mentale drempel van ouder worden
Voor Carlo betekende deze stap meer dan alleen medische preventie. Het confronteerde hem met het besef dat hij nu officieel bij de ‘oudere’ doelgroep hoort.
“De glans van de jeugd is weg, toch voel ik me nog steeds jong,” schrijft hij. Net als veel leeftijdsgenoten voelt hij zich vitaal, maar botst dat gevoel soms met de realiteit van veroudering en gezondheidsrisico’s. Zijn tekst maakt duidelijk dat veroudering geen exacte wetenschap is, maar een psychologische overgang.
Test als daad van volwassenheid
De keuze om de test te doen is voor Carlo geen plicht, maar een bewuste vorm van zelfzorg. In zijn column noemt hij het een teken van volwassenheid, en dat raakt een snaar.
Je blijft lang geloven dat je tijd hebt, maar de realiteit dwingt je op een dag om verantwoordelijkheid te nemen. Door zijn persoonlijke verhaal te delen, wil Carlo anderen helpen om over de drempel te stappen en de test niet uit te stellen.
Een serie die tot nadenken stemt
Carlo haalt in zijn verhaal ook een scène aan uit de Netflix-serie The Last of Us. Daarin wordt een van de hoofdpersonages ziek in een wereld zonder medische zorg.
“Een van de mannen wordt ziek in een wereld waar er geen zorg meer is en dus komt de dood snel,” schrijft hij. Juist het besef dat wij wél toegang hebben tot goede zorg, raakt hem. Het is een oproep om die zorg niet als vanzelfsprekend te zien.
Zonder zombies, mét verantwoordelijkheid
Met zijn kenmerkende humor weet Carlo de zware thematiek op te lichten. Hij grapt dat er in zijn woonplaats Landsmeer gelukkig geen zombies rondlopen, zoals in de serie waar hij naar verwijst.
Toch maakt hij er een serieuze ondertoon van: we hebben in Nederland wel degelijk een zorgsysteem dat levens redt. En daar moet je gebruik van maken. “Ik open de paarse envelop,” besluit hij resoluut.
Een boodschap voor iedereen van 55 jaar en ouder
Wat Carlo deelt, is meer dan een persoonlijke mijmering. Het is een aansporing aan jou, je ouders, of je buren: stel het niet uit. Ook als je twijfelt, bang bent of denkt dat het wel meevalt. Door open te zijn over zijn eigen gevoelens, maakt Carlo het onderwerp bespreekbaar.
Hij laat zien dat het geen zwakte is om je te laten testen, maar juist krachtig is om verantwoordelijkheid te nemen. Zo kies je niet alleen voor jezelf, maar ook voor de mensen die om je geven.
