Martin Gaus blijft voor velen een icoon. Jarenlang gaf hij hondeneigenaren en dierenliefhebbers advies op televisie, altijd herkenbaar met zijn warme uitstraling en kennis van zaken. Dit keer gaat het echter niet om dieren, maar om hemzelf. In een serie openhartige interviews vertelt Gaus hoe zwaar het ouder worden hem valt, en hoe hij dagelijks geconfronteerd wordt met de beperkingen die de leeftijd van tachtig jaar met zich meebrengt.
Gezondheid steeds kwetsbaarder
De gezondheid van Martin Gaus is al lange tijd fragiel. Onlangs belandde hij opnieuw in het ziekenhuis vanwege een blaasontsteking. In weekblad Story sprak hij daar zonder omwegen over. “Ik heb drie dagen geleden in het ziekenhuis gelegen, ik had een blaasontsteking, maar dat is nu voorbij,” vertelde hij. Zijn woorden klonken nuchter, maar ze lieten duidelijk zien dat zijn lichaam steeds minder aankan.
Dat hij nu tachtig jaar is geworden, noemt hij zelf haast een medisch wonder. De lijst van medische ingrepen en aandoeningen die hij heeft doorstaan is lang en confronterend. Hij overleefde een herseninfarct, kreeg een nieuwe nier, onderging een hartoperatie en herstelde van een darmperforatie. Zijn opsomming toont niet alleen zijn kwetsbaarheid, maar ook zijn veerkracht.
Realisme en doorzettingsvermogen
Ondanks alle gezondheidsproblemen blijft Gaus opmerkelijk realistisch. Hij accepteert de situatie, maar weigert zich erdoor te laten breken. Bitterheid past niet bij hem, doorzettingsvermogen wel. Al jaren werkt hij aan zijn memoires, maar het lukt hem steeds moeilijker om de discipline op te brengen. In Volkskrant Magazine vertelde hij: “Ik zit op pagina 200, maar dan laat ik het weer een tijdje liggen.” Toch weet hij dat de tijd dringt. “Ik kan niet te lang wachten, dan ben ik dood. Ik moet aan de slag.”
Zijn wens om zijn levensverhaal af te ronden komt niet voort uit ijdelheid, maar uit de behoefte iets blijvends na te laten. De eerlijkheid waarmee hij dat zegt, raakt door zijn ontwapenende directheid. Voor hem is schrijven geen luxe, maar een noodzaak.
Geen behoefte aan groot feest
Toen Martin Gaus op eerste kerstdag zijn tachtigste verjaardag vierde, wilde hij dat niet groots aanpakken. Gedwongen gezelligheid staat hem tegen. In gesprek met het AD zei hij: “Ik heb er een hekel aan. Gedoe, slap geouwehoer, je zit een ei met mayo te eten en een bitterbal.” Zijn woorden benadrukken dat hij liever kiest voor eenvoud en echtheid, passend bij de manier waarop hij altijd in het leven heeft gestaan.
