Je ziet hoe de politieke discussie rond Forum voor Democratie opnieuw oplaait na een scherpe column van Lale Gül. In een open brief, gepubliceerd in De Telegraaf, richt zij zich rechtstreeks tot Lidewij de Vos, de nieuwe partijleider. De boodschap is onmiskenbaar. Wie echt wil vernieuwen, moet zichtbaar breken met het verleden. De timing maakt de impact groter. De reacties laten zien hoe gevoelig dit moment is.
Een open brief zonder omwegen
Je merkt dat Gül niet kiest voor diplomatieke formuleringen. Ze spreekt De Vos persoonlijk aan en stelt een scherpe vraag. Hoe wil zij herinnerd worden als politica? Als iemand die daadwerkelijk een nieuwe koers inzet? Of als het vriendelijke gezicht van een ongewijzigde partij? Gül benadrukt De Vos’ leeftijd van 28 jaar. Die leeftijd biedt politieke ruimte. Tegelijk waarschuwt zij dat die ruimte beperkt is. Zonder duidelijke keuze dreigt geloofwaardigheid snel te verdwijnen.
Het beladen verleden van de partij
Een groot deel van de column gaat over het verleden van de partij onder Thierry Baudet. Gül noemt antisemitisme, extremisme en complotdenken als structurele problemen. Ze verwijst naar interne appgroepen met nazi-verwijzingen en raciale taal. Ook openlijk begrip voor Rusland krijgt aandacht. Volgens Gül sprak de partij bewonderend over Vladimir Poetin tijdens bombardementen op Oekraïne. Dat verleden blijft volgens haar vastgelegd.
Waarom afstand nemen onvermijdelijk is
Je leest hoe Gül haar kernpunt herhaalt. Wie zich echt wil onderscheiden, moet publiekelijk breken met alles wat schade bracht. Niet halfslachtig. Niet impliciet. Maar openlijk en zonder voorbehoud. Volgens haar werkt relativering niet. Het verleden is geen mening. Het is een dossier. Wie geen afstand neemt, wordt ermee vereenzelvigd. Die waarschuwing is expliciet gericht aan De Vos en haar eerste maanden als leider.
JA21 als nooduitgang, niet als debat
In de column staat Gül stil bij de afsplitsing JA21. Volgens haar ging het niet om ideologische nuance. Het was een nooduitgang. Partijleden konden de koers niet langer verdedigen. Ze haalt Eva Vlaardingerbroek aan. Die stelde dat Baudet was geradicaliseerd. Volgens Gül was dat een interne waarschuwing. Die werd genegeerd, met zichtbare gevolgen.
Politiek momentum met een groot risico
Je ziet dat Forum voor Democratie momenteel beter scoort in peilingen. De partij profiteert van onrust bij de Partij voor de Vrijheid. Dat momentum maakt het moment extra scherp. Gül waarschuwt dat zonder duidelijke koerswijziging oude discussies terugkeren. In dat scenario wordt De Vos geen vernieuwer. Zij wordt dan gezien als camouflage voor oude patronen.
Keuze van denkers en voorbeelden
Gül legt De Vos een duidelijke keuze voor. Met wie wil zij zich inhoudelijk verbinden? Met conservatieve denkers binnen democratische kaders? Of met figuren die bekendstaan om complotdenken? Ze noemt Andreas Kinneging, Bart Nijman en Ad Verbrugge als voorbeelden. Daartegenover plaatst ze Alex Jones en David Icke.
Media hanteren hun eigen grenzen
Een opvallend deel van de column gaat over media. Volgens Gül wordt achter de schermen besproken of De Vos welkom blijft. Het verschil tussen aanschuiven of besproken worden is klein. Dat verschil wordt nu bepaald. De keuzes van dit moment wegen zwaar. Serieuze behandeling is mogelijk. Maar die mogelijkheid sluit snel. Dat signaal richt zich direct tot de nieuwe partijleiding.
Een waarschuwing vanuit bezorgdheid
Je merkt dat de column niet vijandig eindigt. Gül schrijft vanuit bezorgdheid. Ze noemt zichzelf een toeschouwer die De Vos liever serieus neemt. Juist daarom is de oproep scherp. Maak de breuk zichtbaar. Nu het nog kan. Of De Vos deze waarschuwing opvolgt, zal blijken. Zeker is dat de column het debat opnieuw heeft aangezwengeld. De vraag is onvermijdelijk op tafel gelegd.
