Over een paar weken tikt Corry Konings een leeftijd aan die voor veel mensen voelt als een moment om gas terug te nemen. Voor haar is het eerder een punt om even bij stil te staan, en daarna vooral weer door. Ze staat nog steeds graag op het podium, met dezelfde glimlach als vroeger.
Wie denkt dat zo’n mijlpaal automatisch betekent dat het boek langzaam dichtgaat, heeft het mis. Corry is nog volop aanwezig in de muziek en ziet voorlopig geen reden om afscheid te nemen van het werk dat al decennia bij haar leven hoort.
Een verjaardag die niet als eindstreep voelt
De komende maand wordt Corry 75. Een bijzondere leeftijd, maar in haar hoofd is het geen eindstation. Ze praat er nuchter over: ze voelt zich goed, houdt van zingen en vindt het contact met het publiek nog altijd een van de leukste onderdelen.
Wat ook meespeelt: optreden is niet alleen passie, maar ook gewoon werk. En werk betekent inkomsten. Corry doet er niet geheimzinnig over dat ze het belangrijk vindt om financieel ruimte te houden, juist nu alles duurder lijkt te worden.
Werken naast de aow
In een interview met Weekend vertelde ze open over haar situatie met de AOW. Ze ontvangt die uitkering inmiddels, maar ze benadrukt dat dit voor haar niet voldoende zou zijn om er comfortabel van te leven. Dus blijft ze actief.
Waar sommige mensen na hun pensioen eindelijk de rem intrappen, pakt Corry het anders aan. Ze ziet blijven optreden als iets dat haar zelfstandigheid bewaakt. Niet alleen voor de leuke extra’s, ook om vaste lasten zonder stress te kunnen betalen.
Het dagelijks leven werd gewoon duurder
Corry probeert niet dramatisch te doen over geld, maar ze ontkent ook niet wat iedereen voelt: boodschappen, energie en allerlei vaste kosten zijn flink gestegen. Ze merkt dat haar portemonnee sneller leegloopt dan vroeger, ook al let ze goed op.
Volgens haar is dat geen nieuw fenomeen dat ineens uit de lucht is komen vallen. Ze zegt dat prijsstijgingen al langer zichtbaar zijn, en dat ze zelf het gevoel heeft dat het na de invoering van de euro echt harder is gaan oplopen.
Financiële zelfstandigheid als rustpunt
Juist door die stijgende kosten vindt Corry het prettig om niet alleen afhankelijk te zijn van één inkomensbron. Optredens geven haar speelruimte en vooral rust. Ze verwoordt het simpel: zolang haar gezondheid het toelaat, wil ze blijven werken.
Die instelling past ook bij hoe ze altijd met geld is omgegaan. Ze is geen big spender en heeft naar eigen zeggen “geen gat in haar hand”. Dat betekent niet dat ze gierig is, wel dat ze graag overzicht houdt.
Sparen zonder in te leveren op levenslust
Corry zegt dat ze regelmatig geld opzij kan zetten doordat ze niet impulsief grote uitgaven doet. Ze denkt liever even na voordat ze iets koopt. Luxe spullen trekken haar niet zo; ze haalt meer voldoening uit zekerheid dan uit uiterlijk vertoon.
En toch gunt ze zichzelf ook dingen. Ze gebruikt spaargeld bijvoorbeeld voor vakanties. Dat zijn voor haar niet zomaar tripjes, maar momenten om op te laden. Even weg, nieuwe herinneringen maken, zonder dat er meteen financiële zorgen in haar hoofd zitten.
Waarom het podium nog steeds trekt
Er is nog een reden dat stoppen niet op haar to-do-lijst staat: het podium voelt voor Corry als thuis. Na al die jaren worden haar bekendste nummers nog steeds meegezongen, en die energie van een zaal vol mensen blijft haar motiveren.
Dat haar shows nog altijd publiek trekken, betekent ook dat er vraag blijft. En zolang die vraag er is, ziet zij geen logische reden om er abrupt mee te stoppen. Voor haar is het een wisselwerking: zij geeft, het publiek geeft terug.
Voor familie is ze minder streng
Opvallend: waar Corry voor zichzelf zuinig kan zijn, gaat dat de deur uit als het om haar kinderen en kleinkinderen gaat. Ze vindt het heerlijk om ze af en toe te verwennen, al hoeft dat volgens haar niet altijd groots of duur.
Ze zegt eerlijk dat ze voor hen sneller “iets extra’s” doet dan voor zichzelf. Een cadeautje, een uitstapje, samen iets leuks ondernemen. Die blijdschap in haar gezin weegt voor haar zwaarder dan welke luxe aankoop dan ook.
De belofte die haar bijblijft
Naast werk en familie is er nog iets dat Corry duidelijk richting geeft: een persoonlijke belofte. Ze wil 93 jaar worden. Die wens komt niet uit het niets, maar heeft alles te maken met een spannende ziekenhuisperiode die haar en haar gezin raakte.
Tijdens een galoperatie belandde ze onverwacht op de intensive care. Er werd zelfs gedacht aan een mogelijk hartinfarct, iets waar zij zichzelf niet in herkende. Voor haar kinderen was het hoe dan ook schrikken, en dat moment bleef hangen.
De vraag van haar zoon en haar antwoord
In die heftige situatie kwam haar gezin meteen naar het ziekenhuis. Vooral haar zoon Joeri maakte zich grote zorgen en vroeg haar rechtuit of ze dood zou gaan. Corry reageerde resoluut: absoluut niet, daar was ze van overtuigd.
En toen kwam die zin die later bijna als een mantra bleef staan: ze beloofde dat ze 93 zou worden. Niet als grap, niet als stoerdoenerij, maar als iets waarmee ze haar zoon geruststelde. Sindsdien voelt het als een afspraak met zichzelf.
Gezondheid als voorwaarde, niet als angst
Die ziekenhuiservaring maakte haar bewuster van hoe snel alles kan kantelen. Tegelijk wil ze niet de rest van haar leven in angst doorbrengen. Corry kijkt liever vooruit: goed voor zichzelf zorgen, blijven bewegen, blijven zingen, blijven leven.
Voor haar is optreden ook structuur. Het houdt haar scherp, sociaal en actief. Ze zegt niet dat ze tot haar laatste dag op een podium wil staan, maar wel dat ze niet stopt omdat een kalender zegt dat het ‘hoort’.
De toekomst: mogelijk rustiger, maar niet nu
Corry sluit niet uit dat ze ooit wat minder gaat doen. Als het lijf om meer rust vraagt, wil ze daar ook eerlijk naar kunnen luisteren. Alleen: op korte termijn is dat niet aan de orde. Ze voelt zich nog te goed om al af te bouwen.
Haar 75ste verjaardag is daarom vooral een mooie mijlpaal met een blik vooruit. Ze wil genieten van haar gezin, van haar werk en van reizen. En ondertussen houdt ze vast aan die ene belofte: 93 worden.
Een leven waarin geld niet het belangrijkste is
Hoewel Corry open is over de financiële kant, draait het voor haar uiteindelijk niet om rijk worden. Geld is vooral een middel: om rustig te slapen, om onverwachte kosten op te vangen en om af en toe iets leuks te kunnen doen met de mensen die ze liefheeft.
En zolang ze de energie voelt, blijft ze doen wat ze altijd al deed: zingen, optreden en contact houden met haar publiek. Wat vind jij: zouden meer artiesten zo open moeten praten over geld en pensioen? Laat het weten op onze sociale media.
Bron: menszine.nl
