Je ziet hoe de naam van Sylvie Meis opnieuw volop rondzingt, maar dit keer niet positief. Haar optreden in een televisieprogramma levert scherpe kritiek op. In een invloedrijke krant wordt ze zonder terughoudendheid gefileerd. De lof die ze op televisie ontvangt, staat in schril contrast met de analyse erna. Daardoor ontstaat een pijnlijk beeld. Het contrast tussen bewondering en kritiek maakt deze kwestie nieuwswaardig en houdt de aandacht vast.
Interview roept vragen op over haar imago
Je merkt dat het gesprek met Antoinnette Scheulderman weinig warmte oproept. Scheulderman werkt aan het programma De Geur van Succes, waarin bekende Nederlanders zichzelf succesvol noemen. Voor de camera komt Meis volgens critici afstandelijk over. Het gesprek laat weinig menselijkheid zien. In plaats van inspiratie ontstaat leegte. Dat beeld zet direct de toon voor de kritiek die daarna volgt.
Griezellach zet kwaad bloed bij critici
Je vraagt je af of dit interview Meis wel heeft geholpen. Wanneer inhoud ontbreekt, kan zwijgen soms sterker zijn. Dat effect treedt hier niet op. In plaats daarvan volgt een harde afrekening in De Telegraaf. Tv-columnist Mark Koster spaart haar niet. Zijn column draagt de titel: ‘De doodenge griezellach van Sylvie Meis was het enige spannende in de saaie serie over succesvol zijn’.
Ego’s centraal in plaats van echte verhalen
Je ziet dat Koster het programma breder bekritiseert. Een serie over succes kan boeiend zijn, stelt hij. Toch kiest Scheulderman volgens hem een andere invalshoek. “In het programma worden vooral ego’s afgepeld”, aldus Mark. “Althans dat probeerde Scheulderman. Die zocht steeds naar het bijzondere succesgen. Dat is er dus vaak niet.” Volgens hem ontbreekt bij veel gasten een werkelijk bijzonder verhaal.
Succes volgens Koster vooral gebaseerd op geluk
Je leest hoe Koster ook Meis persoonlijk analyseert. Volgens hem ontbreekt een opvallend talent. “Meis is een dame die zichzelf neerzet als zakenvrouw, terwijl ze toch vooral veel mazzel heeft gehad vanwege haar huwelijk met Rafael van der Vaart. Daar hield ze miljoenen aan over en de kans om zich te etaleren in Duitsland.” Haar huwelijk met Rafael van der Vaart speelt volgens hem een doorslaggevende rol.
Benutte kansen, maar te veel bewondering
Je merkt dat Koster niet alles afwijst. Hij erkent dat Meis haar kansen slim gebruikte. “Daar kun je een zekere bewondering voor koesteren. Dat doet Scheulderman dus nét te veel.” Volgens hem ontbreekt kritische afstand. Daardoor krijgt het programma een eenzijdige toon. Die bewondering werkt averechts en vergroot juist de kritiek. Het publiek ziet volgens hem vooral bevestiging, geen verdieping.
Doodenge uitspraak blijft hangen
Je ziet dat één moment eruit springt als meest gênant. “Sylvie zei dat mensen geobsedeerd door haar waren, gevolgd door een doodenge griezellach.” Die uitspraak blijft hangen. Koster trekt een harde conclusie. “Succes is saai, maar mentale afwijkingen bij sterren niet. Daarover had je beter een serie kunnen maken.” Met die woorden sluit hij vernietigend af.
