Je ziet hoe de Gerard Joling-soap opnieuw verwachtingen oproept, nog voordat het tweede seizoen zijn finale bereikt. Waar het eerste seizoen vooral draaide om zijn opvallende gezichtsverbouwing, verschuift de aandacht nu naar zijn liefdesleven. Jij kent Gerard als de eeuwige vrijgezel, een imago dat hij zelf jarenlang heeft omarmd. Toch groeit de nieuwsgierigheid. Komt er eindelijk een man in beeld? Of blijft dat deel van zijn leven buiten de camera’s, ondanks zijn belofte om alles te laten zien?
De vrijgezel die iedereen kent
Je kent Gerard Joling al decennialang als iemand die zijn singlebestaan bijna tot handelsmerk heeft gemaakt. Hij zong niet voor niets “Altijd Vrijgezel” en lijkt zich daar comfortabel bij te voelen. In zijn RTL 4-soap zegt hij openheid te bieden over zijn leven. Toch zie je hem nooit samen wakker worden met een man. Dat roept vragen op. Houdt hij dit bewust buiten beeld, of is het simpelweg nooit zover gekomen?
Datende Geer buiten beeld
Je hoort Gerard zelf uitleggen dat hij tijdens de opnames wel degelijk heeft gedatet. “Ja, die had ik heus wel, hoor. En dat had wat mij betreft ook gefilmd mogen worden, maar dat is niet gebeurd. Ik heb de camera’s niet expres weggehouden. Misschien zit die in de volgende serie, wie zal het zeggen”, zegt hij mysterieus in het AD. Volgens hem was er dus ruimte, maar bleef het ongezien.
Relaties die kort duren
Je vraagt je af of er stiekem iemand in zijn leven is. Gerard vertelt dat hij best eens een leuke vriend heeft gehad. “Ik heb best eens een leuke vriend gehad, die dan gelukkig de bladen en publiciteit niet heeft gehaald. Maar dan ging het me na drie of vier maanden toch benauwen.” Die eerlijkheid laat zien dat relaties ontstaan, maar nooit lang standhouden. De reden ligt volgens hem vooral bij zichzelf.
Egocentrisme sluipt erin
Je hoort Gerard zonder omwegen verklaren waarom samenleven lastig voor hem is. “Als je ouder wordt en zo lang alleen bent, zoals ik, word je wat egocentrischer. Er is snel ergernis.” Hij beschrijft hoe moeilijk het wordt om ruimte te delen. Iemand in huis hebben voelt voor hem al snel als een inbreuk. Die openheid geeft inzicht in waarom zijn relaties stranden.
Alleen wonen voelt als vrijheid
Je merkt dat Gerard zijn zelfstandigheid koestert. Hij zegt het vervelend te vinden om iemand om zich heen te hebben zodra hij wakker wordt. Zijn agenda is druk en onvoorspelbaar. “Door die drukke agenda ben ik ook blij dat ik alleen ben. Ik moet er niet aan denken om in de ochtend voor een paar mensen ook nog een ontbijtje te moeten maken.” Voor hem weegt vrijheid zwaarder dan gezelschap.
Stapelverliefd of juist niet
Je vraagt je af of hij ooit echt diep verliefd is geweest. Gerard antwoordt daar eerlijk op. “Dat word ik nooit zo snel. Het is ook alweer een tijd geleden, maar ik word nooit cynisch over de liefde.” Hij benadrukt dat hij liefde bij anderen prachtig vindt. Verkering, zoenen en afspraakjes blijven hem raken, ook al ervaart hij dat zelf minder intens.
Open houding richting de liefde
Je hoort dat hij de deur niet definitief sluit. “Voor mezelf ook ja, maar het moet zich wel voordoen. Als dat me nog een keer gegund zou zijn, prima.” Hij laat ruimte voor wat nog kan komen. Tegelijk klinkt acceptatie door in zijn woorden. “Zo niet, dan is” blijft onaf, maar zegt misschien alles. Zijn leven lijkt compleet, met of zonder partner.
