Wat begon als een ogenschijnlijk menselijke hulpactie in Spanje, groeide uit tot een conflict dat steeds meer aandacht trekt. Je volgt het verhaal van Marc Trines, die tijdelijk onderdak bood aan Denise van der Laan. Volgens hem leidde die beslissing tot woede bij Monique Hansler, met wie Denise toen in conflict lag. De situatie escaleerde nadat Denise onverwacht zonder woonruimte zat. Je ziet hoe misverstanden, spanningen en beschadigde verhoudingen elkaar snel opvolgden.
Escalatie na een uit de hand gelopen ruzie
De aanleiding ligt bij een ruzie die volgens betrokkenen volledig ontspoorde. Denise van der Laan zou laat op de avond door Monique Hansler uit huis zijn gezet. Zonder directe opvang belandde zij op straat, in een voor haar onbekende omgeving. Je merkt hoe urgent de situatie werd. Er was weinig tijd om opties te overwegen. Uiteindelijk zocht Denise hulp bij iemand die zij kort daarvoor had ontmoet.
Eerste ontmoeting zonder bijbedoelingen
Marc Trines vertelt dat hij Denise eerder had leren kennen in een ontspannen setting. ,,Wij hadden elkaar op het terras van beachclub Tammies leren kennen”, vertelt hij in Story. Volgens hem waren er toen geen signalen van spanningen. Het gesprek bleef luchtig en ging over dagelijkse onderwerpen. Je ziet dat persoonlijke conflicten of problemen toen geen rol speelden.
Een telefoontje dat alles veranderde
Een dag na die ontmoeting kreeg Trines onverwacht een telefoontje. Denise vertelde dat zij plotseling geen dak boven haar hoofd had. ,,Ik ben op straat gezet en weet niet waar ik naartoe moet”, zou zij hebben gezegd. Je voelt hoe de ernst meteen duidelijk werd. Trines was verrast, maar begreep de noodsituatie. Hij besloot te luisteren en een tijdelijke oplossing te overwegen.
Tijdelijk verblijf in de B&B
Op dat moment had Marc Trines ruimte beschikbaar in een caravan die hij als bed and breakfast verhuurt. Hij bood Denise aan daar tijdelijk te verblijven. ,,Vervolgens heeft Denise een paar weken in onze B&B gelogeerd. Zij heeft ons daar ook gewoon voor betaald”, legt hij uit. Je ziet dat het om een zakelijke afspraak ging. Volgens Trines waren er geen emotionele bijbedoelingen.
Boze reactie vanuit Monique
De beslissing om Denise onderdak te bieden bleef niet zonder gevolgen. Monique Hansler zou Trines kort daarna hebben gebeld. Volgens hem was haar toon allesbehalve vriendelijk. ,,Monique heeft mij in die periode ook nog gebeld en mij voor rotte vis uitgemaakt”, vertelt hij. Je merkt hoe fel de reactie was. Ze verweet hem dat hij Denise hielp, terwijl zij zichzelf als vriendin zag.
‘We zijn toch vrienden?’
Tijdens dat gesprek herhaalde Monique volgens Trines meerdere keren dezelfde uitspraak. Ze zou hebben gezegd: ‘We zijn toch vrienden?!’ Die woorden schoten bij hem in het verkeerde keelgat. Je ziet dat Trines die vriendschap niet zo ervaart. ,,Nou, ik heb een keer bij Monique op het terras gezeten. Wij zijn niet bevriend.” Voor hem voelde de beschuldiging onterecht en overdreven.
Beeld van een verdeelde omgeving
Volgens Trines staat Monique Hansler in de regio niet bekend om een brede vriendenkring. Hij omschrijft haar als iemand die sterke reacties oproept. ,,Monique is een aparte verschijning. Je haat haar of je houdt van haar, maar de eerste groep is het grootst.” Je begrijpt dat die uitspraak zijn persoonlijke ervaring weerspiegelt. Hij benadrukt dat meningen over haar sterk uiteenlopen.
Nasleep van een menselijke beslissing
De tijdelijke opvang van Denise van der Laan heeft volgens Trines meer losgemaakt dan hij verwachtte. Wat begon als een praktische oplossing, groeide uit tot een persoonlijk conflict. Je ziet hoe hulpvaardigheid snel kan worden gezien als partij kiezen. Trines zegt geen spijt te hebben van zijn keuze. Voor hem stond slechts één principe centraal: iemand in nood niet laten vallen.
