Je ziet hoe een familie uit Oosterhout een uitzonderlijke keuze maakt om een langgekoesterde kinderwens mogelijk te maken. Angela, 51 jaar, besloot haar eigen lichaam beschikbaar te stellen zodat haar dochter Noëlle toch moeder kan worden. De 27-jarige Noëlle en haar partner Ferri verwachten in september hun eerste kindje. Wat begon met een medische diagnose op jonge leeftijd, groeide uit tot een intens traject vol emoties, keuzes en onderlinge steun.
De zwangerschap is medisch mogelijk gemaakt in het buitenland en zorgt voor veel reacties. Niet alleen vanwege de bijzondere familieband, maar ook door de persoonlijke betekenis ervan. Achter het nieuws schuilt een verhaal over doorzettingsvermogen, vertrouwen en een moeder die zonder aarzelen zei dat zij het wilde doen.
Leven met het MRKH-syndroom
Je leest dat Noëlle al op jonge leeftijd te horen kreeg dat zij het MRKH-syndroom heeft. Dat betekent dat zij zonder baarmoeder is geboren en zelf geen zwangerschap kan dragen. “Ik wist al vanaf jongs af aan dat ik het syndroom heb,” vertelt ze tegen Hart van Nederland. “Ik heb er jaren naartoe kunnen groeien dat ik zelf geen kindje zou kunnen dragen.”
De diagnose kwam toen zij achttien was, maar het besef groeide geleidelijk. Noëlle moest leren omgaan met het idee dat haar lichaam anders functioneert dan bij de meeste vrouwen. Dat proces kostte tijd en emotionele verwerking. Toch bleef de wens om moeder te worden bestaan. Samen met Ferri zocht zij naar mogelijkheden om hun droom alsnog te verwezenlijken.
Een moeder die direct ‘ja’ zei
Je ziet hoe de oplossing dichterbij bleek dan Noëlle ooit had gedacht. Haar moeder Angela had in het verleden al eens aangegeven dat zij haar dochter wilde helpen. Toen Noëlle uiteindelijk belde om serieus over draagmoederschap te praten, volgde er geen twijfel. “Mama zei altijd: ik wil het voor je doen. De dag dat ik belde, zei ze meteen: ik laat mijn spiraal verwijderen.”
Noëlle wilde dat haar moeder eerst overlegde met haar vader en de rest van het gezin. Die steun bleek er volledig te zijn. Iedereen stond achter het plan. “Ik heb een hele fitte moeder,” zegt Noëlle trots. Angela voelde zich lichamelijk sterk genoeg en wilde haar dochter deze kans niet onthouden. Die gezamenlijke overtuiging gaf het traject een solide basis.
Uitwijken naar Cyprus vanwege regels
Je merkt dat praktische regels het stel dwongen om verder te kijken dan Nederland. In eigen land gelden strikte voorwaarden voor draagmoederschap. Een draagmoeder mag hier niet ouder zijn dan 45 jaar. Angela is 51 en viel daardoor buiten de Nederlandse criteria. Daarom weken Noëlle en Ferri uit naar Cyprus, waar de leeftijdsgrens op 55 jaar ligt.
In december begon het medische traject met hormoonbehandelingen. Kort daarna volgde de terugplaatsing van het embryo. De spanning was groot, maar het resultaat liet niet lang op zich wachten. “Het was gelijk raak,” vertelt Noëlle. “Dat was heel onwerkelijk.” De opluchting maakte plaats voor nieuwe spanning, want de eerste weken van een zwangerschap blijven onzeker.
Spannende weken tussen hoop en angst
Je voelt hoe de periode na de positieve test als een emotionele achtbaan werd ervaren. “De langste weken van mijn leven waren die tussen de positieve test en het moment dat we voor het eerst het hartje zagen kloppen.” Die woorden vatten de spanning samen die bij veel ouders in spe speelt, maar hier een extra lading kreeg.
Inmiddels hebben zij het hartje twee keer zien kloppen. Dat gaf rust en vertrouwen in het verloop van de zwangerschap. Angela voelt zich goed en blijft actief. Ze wandelt dagelijks en geeft aan dat zij ook tijdens haar eerdere zwangerschappen nauwelijks klachten had. Haar fysieke conditie biedt extra vertrouwen in een voorspoedig vervolg.
Bevallen van je eigen kleinkind
Je beseft dat september 2026 een bijzonder moment zal worden voor deze familie. Dan bevalt Angela van haar eigen kleinkind. Het is een situatie die zelden voorkomt en zowel emotioneel als symbolisch veel betekent. Voor Noëlle overheerst dankbaarheid. “Ik voel vooral heel veel dankbaarheid,” zegt ze. “Dat mama dit voor mij wil doen, dat is zo bijzonder.”
Het verhaal laat zien hoe ver familiebanden kunnen reiken wanneer een kinderwens anders onbereikbaar lijkt. Voor Angela is het een daad van liefde. Voor Noëlle en Ferri is het de vervulling van een droom die ooit onmogelijk leek. In september wordt niet alleen een kind geboren, maar ook een nieuw hoofdstuk in een familiegeschiedenis die al bijzonder was.
