Je merkt dat Johan Derksen met gemengde gevoelens naar de Curaçao-editie van Vandaag Inside kijkt. De vaste achterban van het programma zou volgens hem moeite kunnen hebben met deze keuze. Derksen steekt zijn twijfel niet onder stoelen of banken. Hij spreekt openlijk over ongemak en onbegrip. Volgens hem schuurt het plan met het gevoel van de Nederlandse kijker. Dat wringt bij iemand die juist die kijker altijd serieus wil nemen.
Met tegenzin richting Curaçao
Ondanks zijn bezwaren is Johan toch akkoord gegaan met de reis naar Curaçao. Samen met zijn collega’s zal hij twee weken lang het programma vanaf het eiland presenteren. Het moment voelt voor hem ongelukkig gekozen. Het gaat niet om uitzendingen tijdens het WK in Canada, de Verenigde Staten en Mexico. Het is juist de periode ervoor. Wilfred Genee gaf eerder aan dat dit bedoeld is om alvast in de sfeer te komen.
Commerciële deal met Corendon
In de podcast Groeten uit Grolloo legt Johan zijn bezwaar uitgebreid uit. “Ik zie het nut er niet van in. Er is een WK in Amerika. Als je daar gaat zitten, dan heeft dat een doel. Of in Canada. Maar Curaçao is gewoon een commerciële deal van Talpa met Corendon. Die wil reizen verkopen naar Curaçao, die heeft daar hotels, vliegreizen daarnaartoe.” Volgens hem draait het plan vooral om marketing en niet om inhoud.
Bezwaren richting de Nederlandse kijker
Derksen benadrukt dat het oorspronkelijke plan zelfs vier weken besloeg. “En die willen dus veertien dagen lang — eerst wilden ze vier weken, maar dat is mij te lang en daarom doet Hélène Hendriks nu de andere twee weken — dat wij Vandaag Inside daar doen.” Hij vindt dat ongemakkelijk. “Ik vind dat niet prettig ten opzichte van de Nederlandse kijker. We hebben gewoon een uitstekende studio in Hilversum, waar wij alle programma’s maken.”
Het beeld van luxe en afstand
De Hilversumse studio voldoet volgens Johan volledig. Toch wordt er gekozen voor een tropische setting. “En nu moeten we plotseling naar Curaçao om het mooie plaatje te schieten voor Corendon met de zee op de achtergrond, het hotel mooi op de achtergrond en wij zitten daar dan Hawaï-overhemden met grote glazen bier en wijn.” Dat beeld zit hem dwars. “Ik vind het een beetje patserig ten opzichte van het Nederlandse volk.”
Ongemak over timing en uitstraling
Derksen plaatst de reis nadrukkelijk in perspectief. “Het volk heeft het moeilijk in Nederland en dan hebben de verwende heren van Vandaag Inside een betaalde vakantie op Curaçao.” Hij voelt zich daar zichtbaar ongemakkelijk bij. Tegelijk wil hij geen spelbreker zijn. “Ik ben daar niet blij mee, maar Wilfred en René zijn dolenthousiast en ik wil ook geen sfeerverpester zijn of de boel saboteren.”
Gevoel van reclame maken
Een ander punt is het zakelijke aspect. Johan erkent dat John de Mol aan het project verdient. “Als John de Mol eraan verdient en die moet ons betalen, dan heeft hij het recht om dat te doen.” Toch schuurt het. “Omdat hij er akkoord mee is, zal hij er wel aan verdienen, maar ik voel me daar toch veertien dagen lang een soort reclamezuil voor Corendon.” Dat gevoel blijft knagen.
Twijfel over publieksreactie
Derksen benadrukt dat zijn kritiek niet persoonlijk is. “Ik heb niks tegen Corendon, maar ik vind het zinloos om daarnaartoe te gaan.” Volgens hem zal het publiek dat ook zo zien. “En ik denk dat het publiek het ook niet begrijpt.” Daarmee plaatst hij vraagtekens bij de impact van de uitzendingen. Hij vreest dat de kijker zich juist afkeert in plaats van betrokken blijft.
Geen behoefte aan schoolreisjesfeer
Ook de sfeer rondom de reis spreekt hem niet aan. “Het heeft de sfeer van een schoolreisje.” Johan werkt al bijna dertig jaar met veel collega’s samen. Dat gaat professioneel uitstekend. Privé ziet hij dat anders. “Ik kan heel goed met ze werken, maar ik heb he-le-maal geen behoefte om ook privé met ze op te trekken.” Zo’n groepsdynamiek past hem niet.
Avonden die hem niet liggen
De dagelijkse planning versterkt zijn weerstand. “Om 18.00 uur zijn we klaar, dan is het hier namelijk 23.00 uur.” Wat daarna volgt, laat zich raden. “En dan wordt er natuurlijk gestapt enzo.” Johan voelt zich daar niet thuis. “Het is allemaal niet aan mij besteed.” Zijn conclusie blijft helder. “Ik vind het geen goed idee en ik denk ook dat de mensen er niet op reageren. Ik heb er een beetje een nare smaak van in mijn mond.”
